یه فردی که خیلی از نظر فکری و جسمی و روحی انسان موفقی هست تو ایران امروز داشت صحبت میکرد که چطور توی دی ماه تا الان رفته رفته افسرده شده و تا چند قدمی خودکشی هم رفته! 

مساله ای که در اقایان جدی گرفته نمیشه! اگر میبینید کسی استوری غمگین میذاره اگر میبینید که کسی پستهای مرتبط با مرگ و افسردگی رو لایک کرده جدی بگیرید. اگر میبنید اقایان گوشه گیر شدن که راحت میشه تشخیص داد اما در برخی ادمها بخاطر حجم زیاد مسوولیتهاشون این مورد به راحتی قابل تشخیص نیست اگر فردی گفت حالم خوب نیست سعی نکنید نصحیتش کنید یا نمیدونم مجبورش کنید به ادامه دادن و ... سعی کنید براش مشاوره ترتیب بدید یا روانپزشک ببرید. فکر نکنید مصرف دارو اعتیاد بیاره و... خیلی وقتها لازم فرد دارو مصرف کنه برای درمان افسردگیش و حال بدش. من نمیدونم چرا ماایرانی ها نسبت به روانپزشک و روانشناس رفتن تا این حد گارد داریم به خصوص اقایون! نسبت به پرخوردی یا بی اشتهایی افراد هم میشه دقیق شد که این فرد الان درگیر یه مساله عصبی هست یا نه؟

 و جامعه نسبت به مصرف داروی اعصاب اونقدر واکنشهای منفی جوک انگ و... داره که واقعا میدونم حق میدم یه فرد خیلی راحت نتونه عین سرماخوردگی و حتی سرطان بیانش کنه که من حالم خوب نیس و میرم تراپی یا میرم روانپزشک و برام دارو نوشته! 

اگر سوگی داره عزیزی ازش فوت میشه اونقدر نگید گریه نکن غمگین نباش استوری نذار عکساش نبین و.... بذارید فرد قشنگ سوگواری کنه از دور مراقبت کنید فقط به خودش آسیب نزنه این عزیز میگفت سالها پیش پدرش فوت شد و کاور مشکی سردخونه یادش موند اما اشنایان نمیذاشتن من سوگواری کنم همش میگفتن تو از این به بعد مرد خونه ای باید قوی باشی و .... از همون روز من نتونستم سوگواری کنم تا امروز که با دی ماه با دیدن کاورمشکی جنازه جان فداها اونقدر از نظر روحی داغون شدم که قید زن و بچه و کارخونه و اون همه کسب و کار و زدم 

خیلی وقتها دارایی ادم ها نمیتونه سرپا نگهشون داره منظورم از نظر امید به زندگیه. و نباید نسبت به اطرافیانمون در این مورد بی تفاوت باشیم حتی در فضای مجازی.

وقتی فهمیدم چی به این بنده خدا گذشت برگشتم به میم گفتم کاش اون شبی که استوری گذاشت عکس بچه اش رو گذاشته بود و نوشته از نبودی الان مرده بودم! من باهاش حرف میزدم همون الرام خطر بود واسه من که این ادم به این قدرت روحی این چیه گذاشته؟ حتما جدی نیست حرفش مگه میشه؟

خلاصه که این روزها میدونم ۹۰ درصد با افسردگی دست و پنجه نرم میکنیم هممون هزاران نگرانی داریم از نمیدونم زدن تاسسیات گرفته تا نا معلومی اینده و جنگ و خطر جان و مالمون و از طرفی از اینا زنده بیرون بیایم اصلا با این تورم و شرایط میتونیم زنده بمونیم یا نه؟ ولی خوب این وسط مسطها حواسمون همون به اطرافیانمون باشه بخصوص آقایون که این جامعه هزاران انتظار ازشون داره.