من همیشه تو زندگیم از خوبی کردن به آدمها پشیمون شدم هیچ وقت نبوده بگم خوبی کردم خوبی دیدم بخاطرهمین ادامه بدم این روشمو همیشه برا راحتی وجدان و دلم باز خوبی رو ادامه دادم ولی بابتش نه تنها هیچ تشویق نشدم کاپ نگرفتم بلکه مریض شدم

عامل مریضی هم همین خوبی کردن بیش از حد و از خودگذشتیم نسبت به همه تو کار تو خونواده تو رفاقت تو رابطه

خیلی رفتم تراپی خیلی رفتم تلاش کردم که ویژگی هام عوض کنم خیلی چیزام عوض شد تااینکه فهمیدم این مهربونی جز ذاتمه ونمیتونم تغییرش بدم برا کسی که برام یه قدم برداشته ۴۰ کیلومتر میدوم و اینا داره از پا درم میاوره واقعا.

امروز از اون روزهاییه از خوب بودنم سخت پشیمونم.‌