امروز با یکی از پزشکهای معالجم و پزشک هسته ایم تایم مشاوره داشتم انلاین و تلفنی، با داماد دوستمم همینطور شوهر خواهرش پزشک انکلوژیست هست، پزشک معالجم هنوز جواب قطعیشو ارسال نکرده اما پرشک هسته ایم توهمون مکالمه جواب مستقیم و صریحشو داد، گفت ببین این گزارشی که من زیرشو امضا کردم به معنای این نیست کارت تموم شده دخترجان، نه قضیه اینه اتفاقا گزارش نشون میده ید درمانیت در مراحل اولیه موفق بوده اتفاقا که سلولهای پایه کنسر در بافتهای دیگه روهم هدف قرار داده اینکه بتونه این سلولهارو از بین ببره یانه باید حداقل شش ماه صبر کنیم! 

 

یددربدنت همچنان در بافتی که جذب شده فعال میمونه تا شش ماه و کارشو ادامه میده بعد شش ماه میای مجدد سونو و اسکن و مشخص میشه موفقیت یددرمانی چند درصد بوده ممکن ۶ ماه دیگه، ۱۰۰ درصد موفقیت امیز بوده باشه ودرصد بالایی هم همینطور میشه، پس تا شش ماه صبر میکنی استرس و اضطرابت کم میکنی، ۴۰ روزی یکیار فقط ازمایش میدی میفرستی برا پزشک معالجت و به من نیازی نیس گزارشی بدی تا شش ماه بعد.

 

خلاصه خبرخوب اینه شش ماه فعلا زمان داریم دارو اثر کنه، پس صحبت خانم سوپروایزر بخش درست بود کاملا، اما دوماد دوستمم همینو تایید کرد گفت فعلا سروکاری بامن و امثال من نخواهی داشت مگر چندسال آینده که ان شالله به اونجا نمیرسه کارشما. تا سه مرحله یددرمانی هم بیماران پیش برن نیاز به تخصص من ندارن.

اینها فعلا درحد درگیری سلولی هست که باید مراقبت کنی تغذیه و شرایطت خوب نگه داری.

خیالم یکم راحت شد

با رییس حرف زدیم گفت پس الان ۶ تا۸ ماه وقت داریم این خوبه وامید دارم تو این چند ماه روشهای جدیدتری کشف کنیم دکترهای بهتر و روشهای کمتر تهاجمی تری پیدا کنیم. گفت آیا شرکت لازم کاری کنه؟ چه امکاناتی نیاز داری برا ادامه؟ گفتم فعلا چیز خاصی نیاز ندارم درخواست دادم اجازه بده من بااون بخشی که قبلا صحبتشو کردیمم همکاری کنم درحقیقت کارمو بیشتر کنم هنوز موافقت نکرده!

الان یک چند روزی تنشهام تموم بشه باید یه پلن بریزم برای شروع ورزشم و باشگاه هرچند سبک، کمی تغییرات در سبک زندگی تااین انتظار شش ماهه بگذره.