از این به بعد فقط دوستانی که در بلاگیکس ثبت نام کردن میتونن برای من کامنت بذارن با صحبتهایی که امروز با پشتیبان بلاگیکس داشتم لیست کامنتها و افراد سایبری رو هم دادم خیال خودم و شمارو راحت کردم میدونم این بیماران احتمالا شمارو هم اذیت کردن کلا در هرصورت اینها ادم های سایکوپدی هستن که برای جامعه خطرناک هستن امیدی به درمانشون نیست فقط و فقط باید سعی کنیم پاکسازی کنیم فضا رو از چنین افرادی.

اون افرادی هم که در بلاگیکس ثبت نام کرده بودن و کامنتی که گذاشتن که باب میلم نبود هم گزارش شدن و هم اینکه اینجا یه پاسخی بدم به یک اقای که مغز بسیار کوچیکی داره پاسخت بیش از اینکه درباره من چیزی بگه، طرز فکرت رو درباره زن نشون می‌ده.

تو حتی وقتی می‌خوای به یک زن توهین کنی، باز هم ارزشش رو با این می‌سنجی که «یک مرد حاضر شده باهاش ازدواج کنه یا نه که تو معشوقه ای و....». یعنی در ذهن تو زن یک انسان مستقل با اختیار، شخصیت، حق انتخاب و کرامت نیست؛ اصلا در ذهنت نمیگنجه که یک زن هم میتونه درخواست ازدواج بده! فرای این اصلا این در مغز کوچکت باز نمیگنجه که یک زن علاقه ای به این نداشته باشه صفحه دوم شناسنامه اش در یک کشوری که همه قوانینش به ضرر زن هست مهر ازدواج بخوره و ادامه ماجرا...علاقه ای به مادر شدن نداشته باشه در جامعه ای با افراد بیماری چون شما که حق انسانی برای یک خانم قایل نیستن.

با یک جست‌وجوی ساده هم می‌تونی مفهوم رابطه برابر رو بفهمی؛ رابطه‌ای که در اون زن و مرد هر دو صاحب اختیار، خواسته و تصمیم هستن. اما وقتی ذهن آدم از قبل پذیرفته که چون «نر» است پس انتخاب‌کننده است و زن باید انتخاب شود، طبیعیه که این مفاهیم براش سخت باشه.

خبر بد اینه که دنیای واقعی این‌طور کار نمی‌کنه. در دنیای خارج از مغز نخودی تو در دنیای آزاد در سال ۲۰۲۶ خیلی از زن‌ها آگاهانه تصمیم می‌گیرن ازدواج نکنن، خیلی‌ها رابطه‌ای برابر، سالم و باکیفیت رو به یک عقد رسمیِ بدون احترام ترجیح می‌دن، و خیلی از مردها هم شریک زندگی‌شون رو برابر خودشون می‌بینن، نه مِلک خودشون. بودن با چنین زنها و مردهایی قطعا جدا از لیاقت کمی تعمق و تفکر و دوراندیشی میخاد که البته از شما انتظاری ندارم و نکته بعدی ایراد گرفتید که چرا گفتم فلانی ها صیغه ای هستن:)))))‌از من ایراد میگیری که معشوقه ام:))) اینکه خواهر و مادرت به دینی که بهش اعتقاد داری وارد رابطه بشن هر چند روز مگه ایرادی داره؟ چرا  این‌قدر ناراحت شدی، یک سؤال ساده دارم: مگر صیغه از نظر اعتقادی خودت حلال و مشروع نیست؟ اگر به درستی و مشروعیت قوانین دینت باور داری، چرا از نسبت دادنش احساس توهین می‌کنی؟ یا به باور خودت افتخار کن، یا قبول کن که خودت هم آن را امتیاز نمی‌دونی؟ چراایقد تناقض داری تو افکار و عملت و قبول دینت؟

همان‌طور که هدی فیت هم حرف قشنگی زد؛ ما زن‌هایی که به استقلال هویتی و فکری زن باور داریم، نمی‌گوییم زن نباید همسر باشد، نباید مادر باشد یا نباید عاشق باشد. اتفاقاً همه این‌ها می‌تواند زیبا باشد، وقتی انتخاب خود زن باشد.

زن قبل از هر نقشی، انسان هست 

من اگر کنار کسی هستم، به خاطر انتخاب خودم است؛ نه چون یک مرد به من ارزش داده. بودن کنار این آدم، انتخاب من، عشق من و افتخار من است. اما ارزش من قبل از هر رابطه‌ای وجود داشته.